در پژوهش حاضر روش بهبودیافته بررسی اثرات تلفیقی ناشی از تزریق میدان الکترومغناطیسی فشار قوی و برهم کنش با لایههای زیرین وردسپهر به منظور افزایش بارانزایی پیشنهاد شده است. مکانیابی پویا و شناسایی نقاط تبادلی در ارتفاعات وردسپهر-سطح زمین با حداکثرسازی بار الکتریکی تزریقی در این نقاط، زمینه افزایش تودههای ابر را فراهم کرده و باعث کاهش پراکندگی و چگالش بیشتر ذرات در ابر میشود. پیشینه قابل قبول به دست آمده از تزریق میدان الکترومغناطیسی در لایههای زیرین وردسپهر مناطق غرب و جنوب غرب ایران و افزایش بارش محلی نسبت به دادههای اقلیمی بلندمدت و کوتاه مدت منطقه، نویسندگان را بر آن داشت تا به عنوان پژوهشگر فناوریهای نوین محیط زیستی در حوزه فیزیک و با استناد بر دستاوردهای دینامیکی تبادلات میدانهای الکترومغناطیسی در ارتفاعات وردسپهر-سطح زمین، نقاط تشدید عملکرد تزریق را با هدف حداکثرسازی مطلوبیت نتایج گذشته در افزایش بارانزایی تعیین و مکانیابی کند. فن محاسبات فیزیکی تشدیدکننده میدانهای تبادلی مکانیابی شده در ارتفاعات مشخص از وردسپهر-سطح زمین نقش چشمگیری در افزایش ایستایی و ضخامت میدان الکترومغناطیسی تزریق دارد. تشدید میدان باعث افزایش ضخامت میدان تزریقی شده (شعاع اثر میدان) و در نتیجه حداقلسازی پراکنش تودههای ابر و افزایش چگالش بخار آب و هستههای تراکمی را نسبت به نتایج سال 1392 نشان داد. سطح بارش نسبت به دوره سیساله و چند ساله اخیر بین 30-10 درصد افزایش و نسبت به اثر تزریق در نقاط تبادلی حدود 12-15 درصد افزایش مجدد دارد که درکل به طور میانگین 36 درصد افزایش بارش خواهد بود. تصحیحات دینامیکی تزریق در وردسپهر بر پایه محاسبات نظری میباشد.